در خود به جُستوجویی پیگیر
| |
| | همت نهادهام
|
در خود به کاوشام
من چاه میکَنَم
من نقب میزنم
من حفر میکُنَم.
□
در آواز ِ من
زنگی بیهوده هست
بیهودهتر از
| |
| | تشنج ِ احتضار:
|
این فریاد ِ بیپناهی زندهگی
از ذُروهی دردناک ِ یاءس
به هنگامی که مرگ
سراپا عُریان
با شهوت ِ سوزاناش به بستر ِ او خزیده است و
جفت ِ فصلناپذیرش
| |
| | ــ تن ــ
|
روسبیانه
به تفویضی بیقیدانه
| |
| | نطفهی زهرآگیناش را پذیرا میشود.
|
□
در آواز ِ من
زنگی بیهوده هست
بیهودهتر از تشنج ِ احتضار
| |
| | که در تلاش ِ تاراندن ِ مرگ
|
با شتابی دیوانهوار
باقیماندهی زندهگی را مصرف میکند
تا مرگ ِ کامل فرارسد.
پس زنگ ِ بلند ِ آواز ِ من
به کمال ِ سکوت مینگرد.
□
سنگر برای تسلیم
آهن برای ِ آشتی
جوهر
برای ِ
مرگ!
